“Doğma büyüme Burunköy’lüyüm. Hayatım hep doğanın içinde geçti.
Dağ, bayır, ova dinlemez yürürdü. Sağlam adamdı yani.
Cuma akşamları bir de ramazan  haricinde hergün yarım otuzbeşlik götürürdü.
Bahçenin yanındaki pinarı gösterir “oğlum bu ağaca iyi bak” derdi.
Babam çocukluğunda hep bu pinarın gölgesinde oynarmış.
Çocukluğunda da ağaç aynı büyüklükteymiş. Hep düşünürdüm bu ağaç
kaç yaşında acaba diye. Köyden çok geldiler “gel şu ağacı keselim,
iyi odun çıkar bundan” dediler.

Read more …